Omdat de achterste lamphouder in de kleur van de carrosserie hoort te worden gespoten, is deze gedemonteerd kaal gemaakt en strak gemaakt.
Wanneer de auto wordt gespoten, wordt deze nummerplaathouder/ verlichtingsbalk gelijk in dezelfde gang meegenomen.
Of ik uiteindelijk wel of niet zelf de auto spuit, de voorbereidingen gaan gewoon door.
Ik werk altijd vanaf het kale ijzer met een 2K epoxy primer van Mipa. Daarna kan waar nodig nog wat plamuur worden opgezet, weer schuren en daarna weer 2K epoxy eroverheen. Guide coat erop, schuren, waar nodig wat plamuur erop en weer 2K epoxy primer eroverheen. Tot alles mooi glad gedekt is.
Tijdens het herstelwerk van de auto pas ik dan de MIPA 2K epoxyprimer toe in spuitbus voor de kleine herstelplekjes. Omdat de auto nog in de gemengde 2K zwarte lak met zwarte 2K epoxy primer staat waarmee ik 3 jaar terug de auto (tijdelijk) heb gespoten kan ik, wanneer alle delen hersteld zijn, de hele auto schuren met 80 grit.
Dat schuren doe ik droog met de excenterchuurmachine op perslucht. Dat gaat én lekker gelijkmatig én lekker snel.
Daarna kan ik alles afplakken en alles nog 1x helemaal spuiten met mijn HVLP 1.4 spraygun in de 2K Mipa grijze epoxyprimer.
Ik zou daarna na 1 uur maar binnen 12 uur gelijk een wet in wet 2K afwerklak eroverheen kunnen spuiten, maar daar is mijn garage niet voor geschikt. Dat levert me veel te veel ellende op in de afwerklaag.
Dus probeer ik de auto aan te leveren aan de spuiter, helemaal in de 2K epoxy primer,. Dat moet dan weer geschuurd worden enzovoorts voordat de aflak eroverheen kan. En dan zal er eerst wel weer een primer op moeten. Dat kan trouwens met verdunde MIPA 2K epoxyprimer ook heel goed als grondlaag voor de aflak.
Afwerklak Citroën ID20 cabrio 1970 AC112 metallic Gris Impérial , AC113 Gris Nacré metallic Berline, AC113 Gris Nacré metallic cabrio, RAL3001 , RAL3011, Volvo c70 cabrio 426 silver metallic of toch even anders?
Mijn IDcabrio was oorspronkelijk zwart, maar ik wil hem graag in een lichtgrijze metallic lak hebben. En liefst zo licht mogelijk.
IK ben wel op zoek geweest naar een paar andere mogelijk mooie kleuren zoals AC112, donkergrijs metallic en verschillende kleuren rood.
Maar uiteindelijk is het toch bij de licht(st)grijze AC113 Gris Nacré Metallic cabriokleur gebleven.
In 1970 werden er ook ID/DS cabrio’s geleverd in o.a. de kleur AC112. Zie onderstaand voorbeeld:
Om deze kleur in te kunnen schatten heb ik in Duitsland bij een verfspecialist een set spuitbussen AC112 besteld, 1 bus basislak in kleur en 1 bus heldere 2K blanke lak. Daarmee heb ik een proefstuk op witte achtergrond gespoten om te kunnen beoordelen of ik deze kleur echt wil toepassen (nog zonder 2K blanke lak).
Boven zie je als achtergrond het proefstukje met AC112 gespoten, daaroverheen een paar kleurstaaltjes gelegd van mijn Ral kleurenwaaier.
Er is geen passende standaard RAL kleur die er op lijkt. RAL 7024 grafietgrijs zit het meest in de buurt qua kleurtoon.
Eigenlijk is AC112 best wel donker, en dat past goed bij de wagen. Ook maar even proefstuk AC112 gespoten op een oude kentekenplaathouder:
Dan toch maar iets lichter grijs?
Of deze?
Na veel zoeken en proberen ben ik uiteindelijk uitgekomen op een voor mij bekende kleur van mijn zilvergrijze Volvo C70VII waar ik een paar jaar in heb gereden: Volvo c70 cabrio 426 silver metallic.
Mijn C70 zag er toen (in 2018) zo uit:
De zilvergrijze Volvo 426 metallic basiscoat heb ik als direct-klare 1K spuitlak besteld, mogelijk alleen nog wat verdunnen.
Daarbij heb ik gelijk voldoende 2K- transparante afdeklak besteld.
Maar eens zien hoe de nu nog zwarte ID20 cabrio er uit ziet in deze kleur!
Het spuiten:
Ik ga dus werken met een silver metallic 1K basecoat die ik in 2x opzet.
Daarna komen er 2 lagen 2k blanke lak overheen en 1 laag 10% verdunde 2k blanke lak als afwerking.
Ter voorbereiding wordt alles in de guide coat gespoten en met 120 grit geschuurd en waar nodig bijgewerkt en daarna weer plaatselijk 2k epoxy primer 1 laag, daaroverheen weer guide coat, weer met 120 grit geschuurd.
Als alles voldoende vlak is, alle pinholes dicht zijn enzovoorts:
Dan gaan we dus wet-in-wet spuiten als volgt:
Om de wagen in 1x rond te kunnen spuiten heb ik alles in mijn garage buiten onder het afdak gezet. Ook de compressor. Wel zo veilig. De afzuigers in de garage staan op vol vermogen, en de lucht (verf) filters zijn vervangen.
De garage is 3,5 meter breed en 6 meter lang. Net genoeg om rond te lopen.
Het plafond heb ik met plastic afgedekt, zodat er geen sof naar beneden kan komen. de wanden heb ik ook met plastic afgedekt, en de enige uitgang is de loopdeur naar de tuin. Mijn verf staat allemaal klaar op een hoektafel.
De 22 rondom en bovenin aangebrachte led lichtbalken geven een mooi egaal lichtveld. Zowel bovenop als aan alle zijkanten.
Ik spuit op zo laag mogelijke druk, om spuitnevel zoveel als mogelijk te verminderen.
Mijn gelaatsmaskers zijn van professionele makelij en ik wissel 2x van maskers. Die liggen ook klaar.
Tussen de spuitbeurten ga ik de garage steeds uit.
De garage is (voor) verwarmd met gesloten elektrische radiators tot 30 graden.
Na de spuitbeurten gaat de temperatuur naar 40 graden, gedurende 48 uur.
Op de wagen heb ik in het middendeel de losse delen liggen die ik gelijk mee spuit. Heeft ook zo z’n voordelen, een cabrio.
Wie een elektrische auto wil opladen en in een rijhuis woont, botst onvermijdelijk op praktische problemen. De Hasseltse ondernemer Danny Vaes heeft daarvoor een slimme oplossing bedacht: de LUPYS, een laadpaal boven het voetpad.
Een kabel over het voetpad mag niet
Steeds meer autobestuurders stappen over op een plug-inhybride of elektrische wagen. Maar hoe moet je die opladen als je thuis geen garage of oprit hebt? Je kunt niet zomaar een kabel over het voetpad leggen, want volgens de wegcode mag je geen hinder of gevaar veroorzaken voor andere weggebruikers. Of het al dan niet toegelaten is met een kabelgoot, verschilt naargelang het politiereglement van de gemeente en is niet altijd duidelijk. Publieke laadpunten zijn nog altijd schaars en niet goedkoop.
Ook Danny Vaes, een architect-stedenbouwkundige die in een rijwoning woont, stootte op dit probleem. “Drie jaar geleden wilde ik mijn CNG-wagen inruilen voor een elektrische. Toen stelde ik vast dat er qua laadinfrastructuur geen oplossing bestond voor mij. Er is een publieke laadpaal op vijfhonderd meter, maar dat gebrek aan comfort kon mij niet overtuigen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een oplossing voor rijwoningen. Tot mijn verbazing bleek die nog niet te bestaan en besloot ik om ze dan maar zelf te ontwerpen. Ik bestudeerde laadinfrastructuur onder het voetpad, erin, erop en … erboven. Zo ben ik op het idee van de LUPYS gekomen.”
Meer dan een laadpaal
LUPYS staat voor ‘Line UP Your Street’. De laadpaal ziet eruit als een gewone regenwaterpijp aan de gevel, tot er een speciale arm naar beneden klapt om een kabel tot bij de laadpoort van de auto te brengen. Voetgangers wandelen onder de arm en worden dus niet gehinderd. Het is trouwens veel meer dan alleen een laadpaal voor auto’s. Straatverlichting en een parkeermeter kunnen geïntegreerd worden, zodat die niet meer op het voetpad moeten. Er is ook een stopcontact voor een elektrische fiets voorzien.
Parkeerprobleem?
Goed bedacht, al is er één praktisch probleem in wijken met een grote parkeerdruk: hoe zorg je ervoor dat je effectief plaats hebt voor je eigen woning? “We bekijken hoe we de LUPYS kunnen combineren met een slim parkeerbeleid. De bedoeling is om de LUPYS te delen met vier of vijf buren. Het wordt dus een semipubliek verhaal om te vermijden dat iedereen een laadpaal moet plaatsen aan zijn voorgevel. Als je zo’n laadpaal deelt met meerdere buren valt het ook te verantwoorden om die parkeerplaats voor hen te reserveren. Of we kunnen de parkeerplaats overdag openlaten en vanaf de avond tot de ochtend reserveren voor wie wil laden. Er zijn verschillende mogelijkheden.”
De LUPYS kan helpen om meer laadpunten te creëren in België, waar nog veel werk aan de winkel is qua laadinfrastructuur. Momenteel is er al een prototype klaar. “We willen de steden wakker schudden en tonen dat er een alternatief bestaat voor kabels over het voetpad”, zegt Danny Vaes. “De volgende stap is om in overleg te gaan met alle lokale overheden. Zodra zij groen licht geven voor de uitrol, kunnen we starten.”
Mijn EV staat nog steeds in bestelling en de laadpaal in de parkeergarage staat er al, en thuis heb ik vandaag (juni 2022) de Wallbox Copper aan het voor de load balancing benodigd meetapparaat gekoppeld.
Voorwaarde is natuurlijk wel dat je voorafgaand aan het aansluiten van de wall charger en de load balancing al een 400Volt 3-fasen aansluiting hebt laten maken door de netbeheerder, in je meterkast. In alle huizen van na 1980 is er al een standaard 3x 25Ampère aansluiting aangebracht onder de meterkast, al zit die aansluiting niet standaard aangesloten op de huisinstallatie. De netbeheerder kan die voorbereide aansluiting koppelen aan je huisinstallatie MITS die installatie eerst is aangepast aan een voeding met 3 fasen, 400Volt. Met zo’n aansluiting krijg je namelijk gewoon 3x 230 Volt, met een spanning tussen de 3 fasen van 400 Volt. Je begint in dezde hele procedure om een laadpaal te plaatsen dus met:
Voor load balancing heb je een apparaat nodig dat je totale stroomverbruik meet. Dat apparaat koppel je aan een slimme lader zoals de wallbox copper en de wallbox copper communiceert vervolgens met je EV over de maximaal te gebruiken laadstroom.
Simpeler kan bijna niet.
Maar wat blijkt: je kan niet zomaar alle gegevens bij elkaar vinden om dit te installeren. Terwijl het in de aard net zo ingewikkeld is als een groepenkast installeren. Of iets eenvoudiger zelfs, want je hebt maar 1 apparaat aan 1 apparaat aan te sluiten. En de energie-aansluiting naar de Wallbox moet natuurlijk ook worden gemaakt.
Onderstaand heb ik foto’s bijgevoegd van mijn installatie:
Ik heb er voor gekozen alles met kabels aan te sluiten met connectoren, omdat ik nog niet weet waar ik de wallbox copper(s) definitief ga plaatsen. Het is in mijn gemeente niet toegestaan over de stoep een laadkabel te plaatsen, dus het zou kunnen dat ik in de achter het huis gelegen garage de EV moet gaan opladen.
Dan moet ik nog wel een 400V aansluiting maken in de garage, een internet verbinding maken voor de dataconnectie vanaf internet en een verlengkabel RJ45 maken voor de connectie tussen het meetapparaat en de Wallbox copper.
En daar heb ik nog wel even de tijd voor, gezien de lange levertijd van mijn EV. De spullen heb ik liggen, de funderingsboor ook. Alleen nog even de tuin opruimen en als het moet, kunnen de kabels natuurlijk ook nog even bovengronds in de tuin liggen..-)
Ik heb via mijn gemeente toch maar een openbare laadpaal aangevraagd, om te delen en te gebruiken. Over de stoep is eigenlijk niet mogelijk omdat er nogal wat mensen met hulpmiddelen over mijn stoep voor het huis lopen. Het is een drukke looproute naar het nabijgelegen winkelcentrum en iets op de stoep leggen lijkt niet erg handig.
In noodgevallen kan alles natuurlijk, maar dan zal ik toch eerder gebruik maken van de aansluiting om te laden achter het huis, in de garage.
En zo was het vorig jaar nog in de meterkast:
Vorig week heb ik de E3D toolchanger 3d printer kit besteld en vandaag heb ik hem (bijna helemaal) gebouwd.
De levering ging wat stroef vanuit Engeland, vanwege de BTW en inklaringskosten die je in NL moet betalen.
Omdat mijn Voron 2.4 wel snel is, maar niet alles in één dag kon printen, moet ik nog 3 extruders in elkaar zetten.
Hieronder zie je mijn opname met een Hemera direct drive extruder aan de rechterkant gemonteerd.
Om alles te kunnen volgen op de video heb ik alle snelheden van de tool change even 10x langzamer gezet.
Na de eerste dag proefdraaien heb ik het originele Duet2wifi board gewisseld voor een Chinese clone.
Van de clone is de wifi onberispelijk, maar de nieuwe updated wifi module op de originele Duet2wifi is ook met alle updates niet goed aan de praat te krijgen.
Elke keer wanneer ik na een config aanpassing een remote reboot uitvoer loopt de wifi vast en connect het board uiteindelijk fictief naar IP adres 255.255.255.255.
Alle sites nagezocht voor hulp, maar niets gevonden.
Gebrek aan ervaring kan het bijna niet zijn, ik heb voldoende printers prima op duet2wifi draaien.
Voor de zekerheid heb ik een originele Duet ethernet print besteld, dan kan ik het originele board ombouwen naar duet2ethernet en kan ik het i.i.g. nog gebruiken.
Ik heb de versie met 4 tools besteld, de direct drive hemera’s. Ik wil namelijk ook met soft filament werken.
Het fijne van deze experimentele printer is dat alles met Duet werkt, en ik heb daar behoorlijk wat ervaring mee opgedaan.
De E3D TC wordt mijn eerste semi-pro multicolor printer.
Ik heb een Ender3 pro met MMU2S, een A30M met Chimera dual nozzle en een I3BearV3 met dual magnetic carriages.
Maar van deze 3 systemen is er geen welke echt perfecte prints maakt. Ze hebben wel elk hun specifieke kwaliteiten en kenmerken.
De Ender3/MMU2S kan snel PLA en PETG printen met 5 kleuren maar vergt een filament spillage tower op het bed en is erg omslachtig en langzaam in gebruik.
DeA30M met Chimera is lekker snel en groot (300x300x400mm) in bouwvolume. Maar de printkwaliteit is op zijn best redelijk te noemen. De dual nozzle Chimera met de nozzles op gelijke hoogte raakt bij elke beweging toch net met de niet gebruikte nozzle het topje van het door de actieve extruder neergelegde filament. En dat geeft vegen met als resultaat een minder mooie print. Toch gebruik ik dit redelijk veel, met name voor snelle proefprints en op 0,2 0f zelfs 0,3 mm layer height. Dat gaat prima.
DE I2Bear met de magnetic hotends is een mooie machine, redelijk snel maar lawaaiig vanwege de x-homing op basis van sensorless homing klapt dit met behhrlijkw at herrie bij elke tool change. Verder een prima printer met goede dual color resultaten. Ook het gebruik van verschillende soo1rten filament is mogelijk.
De eerste foto’s van de bouw van de E3D toolchanger:
Ik heb alles met oranje ASA geprint op de Voron 2.4 op 150mm/s en 0,2mm met de E3DV6 direct drive Voron extruder en een 0.4 mm koperen nozzle. Dat ging weer prima!
Overigens valt er wel wat op te merken over deze kit.
Het is absoluut geen ‘out of the box’ werkend systeem.
De hardware is voortreffelijk, de handleidingen ook, beter dan alles dat ik ooit gezien heb.
De Duet en Duex combinatie is perfect en alle kabeltjes en schroefjes, moertjes, palletjes, tandwieltjes enzovoorts zijn mooi gelabeld en van prima kwaliteit.
De beschikbare config files, macro files en voorbeeld print files zijn ook prima om mee te starten.
En daar zit het probleem voor niet- kundigen: Alle waarden staan op de best mogelijke configuratie ingesteld.
En afhankelijk van je keuzes qua extruder, wel of geen bowden enzovoorts heb je hier en daar wat aanpassingen te doen.
Ik heb alles moeten herijken qua ophaal Y-waarden in de tool changer files voordat de tool ook echt netjes werd opgepakt en teruggebracht.
Daarnaast bleek dat de tool pickup heel nauwkeurig moet worden afgesteld om het slot in en uit te kunnen van de extruder platen.
Daarvoor moet je snappen hoe dat is gebouwd, vooral ook in de firmware.
Dan snap je dat het systeem elke keer bij de start moet resetten naar de startstand, en dat maakt het systeem dan het referentiepunt. Vrevolgens moet je meten waar 1) de open stand zit en 2) de op slot stand zit. Die waarden moet je als C waarden invullen in de pickup-én terugbreng macro’s.
Wat ik ook lastig vind is dat er (nog) geen sensors bij zitten om te checken of de tools in gebruik zijn of geparkeerd zijn.
Dat betekent dat je zomaar een commando kan geven om een homeall te doen terwijl er nog een tool aan de pickup hangt.
Dat zou ik graag willen weten want dan programmeer je daaromheen.
En zo zijn er nog wat zaken zoals geen filament sensor op de tools, geen led verlichting aan de pickup maar daar heb ik al een handig beugeltje voor gezien.
Dus een heel leuk en goed systeem, z’n geld waard en kwalitatief hoogstaand materiaal, design ook mooi en nog veel aan te sleutelen. Gelukkig!
Ik ga in ieder geval mijn Z-homing files van de eerder gebouwde mullti- extruder machines met Duet hergebruiken.
Omdat deze E3D met een pre-homing werkt zonder dat de tools aan de pickup hangen, zul je af en toe een Tool op Z-afstand ten opzichte van de pickup-waarde moeten calibreren.
En ook de onderlinge verschillen in X en Y natuurlijk, ten opzichte van Tool0.
Daar heb ik ook een paar leuke macro knutsels voor liggen!
Volgende week weer verder!
Please donate $1 to my paypal account if you use (parts of) my developed materials so I can continue to share nice stuff for you to download
CLICK on the picture to start the download of the corresponding STL file
STL download for the left direct drive adapter of the WMD16LV minimill and Nema23
Please donate $1 to my paypal account if you use (parts of) my developed materials so I can continue to share nice stuff for you to download
CLICK on the picture to start the download of the corresponding STL file
Na al het plaatwerken, lassen, passen en meten van de deuren, kofferdeksel en achterbumper kan eindelijk de voorbereiding voor het spuitwerk starten: Schuren!
Vorige keer toen ik de cabrio heb gespoten had ik al een goede witte onderlaag aan 2k epoxyprimer onder de 2k zwarte aflak zitten.
Maar toen had ik haast en heb ik wel de laklaag die toen nog op de wagen zat behoorlijk geschuurd en waar nodig bijgewerkt en/of kaal gehad. Daarna heb ik toen ook 2k epoxyprimer eroverheen gespoten maar die lagen heb ik daarna niet meer geschuurd. Wel 2k zwarte lak er overheen gespoten en dat was toch een beetje rafelig geworden. Dekte wel verder wel goed.
Dus nu kan ik alles gemakkelijk met de excenter schuurmachine met 200 grit glad schuren, net wel/niet door de oude zwarte 2K laklaag heen. Ik moet behoorlijk doorzetten om door het zwart heen te komen. Het ziet er goed uit, maar een paar kleine pinholes weg te werken.
Vandaag heb ik de rechterkant gedaan, ook gelijk alle randjes en binnenkant deur en kofferklep geschuurd. En de portierstijlen en -dorpel natuurlijk. En de helft van de motorkap alvast meegenomen.
Volgende stap wordt dat ik de auto omdraai en de linkerkant ga afwerken, daarna de linkerdeur ook aan de binnenkant schuren en in de primer zetten. Ook links moeten de deurdorpel en deurstijlen nog worden afgewerkt, eerst kaal en strak maken, schuren en in de primer. Daarna alles schuren met 200 grit en pinholes opsporen.
Als alles geschuurd is moet ik alles afplakken, ook de motor en kofferruimte, wielen enzovoorts. Dan komen de onderplaat en kentekenplaten op de afdekking van de stoelen/ binnenruimte te liggen om mee te spuiten en gaat de auto in de 2k epoxyprimer. Dat worden 2 lagen.
Daarna drogen en in de zwarte guide coat. schuren met 800 en kijken of alles mooi vlak is. Waar nodig bijwerken en daarna weer met 800 vlak maken.
Daarna kan de eerste laag basecoat erop en kan het afspuiten beginnen!
Mijn velgen heb ik vorige keer zelf gebalanceerd op mijn balanceermachine.
De reden is, dat ik in de buurt geen bedrijf kan vinden waar dat nog wordt gedaan.
Bijna alle bandenbedrijven werken alleen nog maar met velgen waar een standaard centraal gat in zet om de velg op te spannen.
Ik heb een paar jaar geleden een nieuwe bandenmachine aangeschaft, en daarbij ook de passende spanplaten voor zowel mijn ID20 als mijn Traction Avant 11BN.
Bij het balanceren kwam ik er achter dat bij zowel de Traction als de ID de velgen niet allemaal rond zijn en zeker niet vlak zijn.
Bij de Traction had ik nogal wat beschikbare velgen, dus heb ik de beste velgen gekozen en daar nieuwe Michelin originals omheen gelegd.
Voor de DS moet ik dit nog een keer doen en dat staat bij de opknapbeurt van 2022 op het programma.
De Traction velgen heb ik gelijk na de selectie van de velgen laten poedercoaten in crème wit, gelijke kleur als de originele velgkleur.
